U tvrđenje da postoje štetna zračenja po ljudski organizam niko razuman ne sumnja, jer su ona i merljiva. Dr Hartman, autor knjige ¨Bolest kao problem mesta prebivanja¨ i dr Keri direktno su posmatrali i merili uticaj zračenja koja dopiru iz određnih tačaka na biljke i eksperimentalne životinje.

Osnivač geobiologije, nemački istraživač dr med. Ernst Hartman (Hartmann), u svojim ispitivanjima je konstatovao postojanje linija sa štetnim zračenjem koje se prostiru u pravcu sever-jug, kao i istok-zapad. Našao je takođe da je širina tih telurskih linija 21 cm. Za srednjeevropsku geografsku širinu, razmak između paralelnih linija sever-jug iznosi oko 2,5m, dok između linija istok-zapad iznosi 2m. Ove zamišljene linije formiraju mrežu koja na tačkama ukrštanja ima izraženo štetno zračenje. Brojni su primeri navedeni u literaturi o izuzetno štetnim, gotovo pogubnim posledicama po spavača čiji se ležaj nalazi na čvoru ukrštanja ovih zamišljenih linija.

Iako ova mreža predstavlja pravilno raspoređena čvorišta, na nju utiču i ostala zračenja, posebno od uređaja u datim prostorima, pa jedino merenja mogu da tačno odrede gde su ta čvorišta.

Merljiva promena otpora kože

Na dijagramu [ na po četku teskta] je moguće uočiti promenu otpora kože u zavisnosti od mesta boravka. Kriva 1 predstavlja otpor na čvoristu Hartmanove mreže, dok kriva 2 predstavlja otpor kože iste osobe koja se nalazi u neutralnoj zoni.

Vršena su ispitivanja i na biljkama, sa aspekta klijavosti, koja takođe potvrđuju poguban uticaj štetnog zračenja na čvorovima, kako na klijavost, tako i uopšte na biološke jedinke.

Intenzitet ovog štetnog delovanja nije isti u toku 24 sata, što se jasno može videti na priloženom dijagramu. Vidi se da je maksimalno štetno zračenje između 2 i 4 sata noću.

Kerijeva mreža – još štetnija

Pored Hartmana, istraživač dr Manfred Keri (Curry) u svojim istraživanjima došao je do slične mreže. Zone zračenja ove mreže protežu se otprilike u smeru sevrozapad-jugoistok i jugozapad-severoistok. Zone zračenja u ovom sistemu su široke oko 50cm. Razmak između paralelnih zona iznosi oko 3,5m. I ovde je najjači intenzitet štetnog zračenja u čvorovima, naročito ako se seče sa drugim štetnim zračenjem, npr. podzemnim vodenim tokom.

Dr Keri je vršio i mnoga druga merenja vezana za polaritet štetnih zračenja pa je zaključio da postoje čvorovi mreže na kojima se organizam ¨prazni¨ pa se oseća slabost, teške noge i slično i mesta gde se organizam ¨puni¨, što je takođe neprijatno.

Faktori rizika

Ustanovljeno je da biljke obolevaju na mestima gde su pražnjenja u mreži velika, upravo obrnuto od ljudi. Pretpostavlja se da je razlog što ljudi uzimaju kiseonik iz vazduha, a vraćaju ugljen-dioksid, dok je proces kod biljaka obrnut. Od biljaka jedino hrast podnosi štetna zračenja, dok druge biljke od štetnog zračenja “ beže”, š to se uočava po povijanju krošnje drveta. Faktori koji najviše utiču na štetnost ovih zračenja bi se mogli poređati na sledeći način :

- intenzitet štetnog zračenja
- vreme izloženosti ovom zračenju
- različita lična osetljivost na zračenja
- doba dana u kome je neko izložen zračenju
- biološka podobnost objekta i
- orjentacija ležaja u odnosu na strane sveta

objašnjava: Janjić Dušan, dipl.inž.el.
autor knjige "Istine i zablude o zračenjima"

Izvor B92